“Vertigo” filminin ne olup ne olmadığını söylemeye gerek yok, zaten konu hakkında dikkate değer anlamda analizler yapılmış. Biz de hem kendi bakış açımızla, hem de birçok kaynaktan yararlanarak, filmi anlama açısından önem teşkil edecek birkaç noktayı ifade etmeye, farklı bakış açılarından filme bir nebze olsa da anlamlı bir bakış [...]

Yıl: 2020..

Yer: Teksas..

Nükleer bir savaşın ardından dünya yerle bir olmuştur ve bir kaos hüküm sürmektedir. Bu kaos ortamında ise insanlar birbirleriyle amaçsızca çatışmakta, birbirlerine zarar vermektedirler.

Filmin açılış sahnesi, bir kilisedeki katliam ile başlıyor. Saldırıya uğrayan bir rahip haça çivilenmişken, bir tarafta da rahibelere tecavüz edilmektedir. Bu olaylar olurken içeriye 5 Teksas Gladyatörü girer. Rahip ve rahibeler dışındaki herkesi öldürürler. Görünüşe göre Gladyatörlerin kendilerine göre katı ahlak kuralları ve uygulamaya çalıştıkları bir adalet sistemleri vardır. Nisus (Al Cliver), Catch Dog (Daniel Stephen), Jab (Harrison Muller), Red Wolfe (HalYamanouchi) ve Halakron (Peter Hooten) filmimizin baş karakterleri. Nisus ise grubun lideri konumundadır.Catch Dog, nükleer savaştan kurtulmuş Maida ( Sabrina Siani) isimli güzel bir genç kızı bulur ve tam kıza tecavüz edecekken diğer arkadaşları tarafından bulunur. Nisus ve Catch Dog arasındaki bıçaklı dövüşten sonra, Catch Dog grup tarafından cezalandırılır ve gruptan ayrılır. Gruptan ayrılmasıyla birlikte bir motosiklet çetesine katılır. Bu sırada Maida ve Nisus da evlenmişlerdir.  

Joe D’Amato’nun filmlerinden aşina olduğumuz oyuncu George Eastman bu filmde senarist olarak karşımızda. 60ların sonu, 70lerin başında spaghetti westernlerde oyuncu olarak gördüğümüz Eastman, 80lerin başında İtalyan B sinemasının unutulmaz oyuncuları arasına girdi. Özellikle kötü rollerde karşımıza çıkan Eastman’ın en popüler filmi de yine D’Amato’nun yönetmenliğini yaptığı 1980 yapımı Anthropophagous’tur. Daha sonra oyunculuk kariyerine senaristlik ve birkaç yönetmenlik deneyimini de ekleyen Eastman’ı bir Türk -İtalyan ortak yapımı filmde Öztürk Serengil ile birlikte görmek mümkün.

1979 yapımı Mad Max filminin gördüğü ilgiden sonra, post apokaliptik dediğimiz istismar sinemasının alt türü 80lerde altın çağını yaşadı. Özellikle İtalyan post apokaliptikleri ve Filipinli yönetmen Cirio H. Santiago’nun yaptığı filmler bu dönemde büyük ilgi gördü. 2020 Texas Gladiators de, 1981 yapımı Mad Max’in devam filmi olan Mad Max 2: The Road Warrior’ın bir rip-off’udur.

Terk edilmiş çorak toprakların bu yılmaz savaşçıları, 80lerde sahip oldukları ihtişamlı günlere geri dönmeyi ve günümüz seyircisinin ilgisini bekliyor. Şüphesiz bu ilgiyi de hak ediyorlar…

Link:

Filmi rahmetli Metin Demirhan’ın arşivinden edindim. VCD olarak izlediğim film, kötü bir görüntü kalitesine sahip olmasına karşın beni oldukça etkiledi. Klostrofobik bir film olan Gece Otostopçusu’nun büyük bir bölümü bir aracın içerisinde geçmekte. Başrollerinde Billur Kalkavan, Yalçın Dümer ve Sabri Kaliç’ın olduğu filmde senaryo da S. Kaliç’e ait.

Filmimiz evli bir çiftin tatil hazırlıkları yaptığı bir sahneyle açılıyor. İlkay ve Cengiz tatil için Abant’a gideceklerdir. Son hazırlıklarını yapmaktadırlar fakat Cengiz olan bitenle ilgisiz ve sadece tv izlemektedir. Bu arada birbirine paralel sahneler arka arkaya gelmektedir. Filmin ilerleyen dakikalarında karşımıza çıkacak psikopat otostopçu da kendi evinde tv izlemektedir. Otostopçu da çantasını hazırlar ve dışarıya çıkar. Bu arada çiftimiz de tatil için yola koyulmuşlardır. Yolda büyük bir sessizlik içerisinde ilerleyen çiftin birbirleriyle olan sohbeti sırasında ikili arasında bir soğukluğun olduğunu anlıyoruz. İlkay zengin bir ailenin kızıdır. Cengiz ise İlkay’la olan evliliği sayesinde kayınpederinin marketler zincirinin müdürlüğünü yapmaktadır. Evliliği boyunca bunun yarattığı ezikliği hisseden Cengiz içten içe İlkay’a karşı bir nefret beslemektedir. İkili zevksiz ve sıkıcı geçen yolculuğu biraz neşeli kılmak için hiç düşünmeden yolda gördükleri bir otostopçuyu araçlarına alırlar. İlk başlarda gayet neşeli geçen yolculuk ilerleyen dakikalarda dehşet dolu dakikalara sahne olacaktır. Bu olay İlkay ve Cengiz’i birbirine daha da yaklaştıracak mıdır, yoksa ikili arasındaki uçurum daha da büyüyecek midir?

Film başından sonuna kadar kendini hissettiren amatör bir havaya sahip. Belki de bunda en büyük etken oyuncuların çok kötü olması. Zira senaryo da tam aksine o kadar başarılı. Şok edici ve kanlı final sahnesiyle de kan görmeden gerilmem diyen izleyiciyi de tatmin ediyor.

Belki de film kadar filmin yönetmeni Sabri Kaliç hakkında da birkaç cümle yazmamak haksızlık olur.  Özellikle kısa film dalında adını duyuran Kaliç, Gece Otostopçusu filmiyle ilk uzun metrajlı filmini çekmiş oldu. Yaptığı çalışmalarıyla kendi deyimiyle yurt içinde “küçük” yurt dışında “büyük” ilgi gören S. Kaliç 1995 yılında American Canyon Cinema’ya kabul edildi.  2005 yılında Hollandalı bir deneysel film kuruluşu olan META-FILM UNDERGROUND, Kaliç’in 1987 yılında çektiği bir karelik “A FASSBINDER LIE” adlı filmiyle sanatçıyı META-FILM AWARD adlı uluslararası deneysel film ödülüne layık gördü.

Yayımlanmış kitaplarıyla filmlerinden daha üretken olan S. Kaliç, Deneysel Sinemanın Kısa Tarihi (Hil Yayın, İstanbul, 1992) adıyla da oldukça önemli bir esere imza atmıştır.

Link:

Çektiği dövüş filmleriyle tanınan ve bu konuda oldukça başarılı olan yönetmen Chang Cheh, o sıralar yeni keşfettiği, dövüşteki inanılmaz yeteneği ve çevikliği ile göz dolduran yeni yıldız Cheng Tien-chi’ye bu filminde başrol verir. Yönetmen Chang Cheh Shaw Studio’nun başarılı ve renkli bir kariyere sahip yönetmenlerinden biriyken 1983 yılında Shaw Studios’dan ayrılır ve düşük bütçeli Tayvan filmlerine imza atar fakat geçmişteki başarısını yakalayamaz. Five Element Niinja, yönetmenin Shaw’da yaptığı son başarılı iştir. Oyuncularının da katkısıyla film uluslararası bir üne kavuşur ve oldukça popüler olur.

Five Element Ninjas, intikam, ihanet ve hırsı içinde barındıran bir film. Konusu ise kısaca şöyle: Cheng Yun ve beş element Ninjaları, bir kung fu okulundaki tüm öğrencileri katlederler. Bu olaydan kurtulan Tsiau Chin Hau kendisine bir öğretmen bulur ve dört arkadaşıyla birlikte Ninjalığın tüm sırlarını öğrenerek, Cheng Yun ve beş element Ninjalardan intikam almaya karar verir. Aldığı eğitimden sonra içindeki intikam ateşi ve hırsla kötü Ninjalara meydan okur. Filme adını veren beş element ise altın, ağaç, su, ateş ve topraktır.  Altın: Bu Ninjalar altın başlık takarlar. Aynı zamanda kalkan görevi görür bu başlıklar. Bıçak kullanmada da çok ustadırlar. Başlıklarının altın yüzeyleri yansıyınca düşmanlarının gözlerini kör eder. Tien-hao ve arkadaşları bu Ninjalarla baş etmek ve başlıkların parlamasını engellemek için çeşitli silahlar kullanırlar. Altın Ninjalar ancak başlıkları parçalanınca öldürülebilirler.

Ağaç: Ağaç Ninjalar ise ağaç kostümü içindedir ve ağaçlara saklanırlar. Yıldız kullanma konusunda da ustadırlar. Düşmanlarına karşı ağaçları kullanarak bir teknik geliştirmişlerdir, ağaçtan ağaca çok rahat atlayarak ilerleyebilmekte ve ağaçları birer kamuflaj olarak kullanmaktadırlar.

Su: Bu Ninjalar ise düşmanlarına doğru zamanda hamle yapabilmek için suyun altında ilerlerler. Düşmanlarını alt etmek için suyun altında çeşitli numaralar geliştirmişlerdir.

Ateş: Bu Ninjalar da kullandıkları duman fişekleri ve barut ile düşmanlarını  kör ederler. Ayrıca gizlenmek için de dumandan faydalanırlar.

Toprak: Toprak Ninjaları ise düşmanlarına toprağın altından saldırırlar. Toprağı bir kamufle aracı olarak kullandıkları gibi toprak altında da çok hızlı hareket edebilme özelliğine sahiptirler.

Five Element Ninjas, Shaw Studios’un en iyi işlerinden biri olmakla birlikte Kung Fu dövüş sanatının da en güzel örneklerinin sergilendiği, iyi bir dövüş koreografisine sahip, fantastik bir iyi”kötü film”.

Link:

Filmde şiirde geçen bütün satırlara yer verilmiş. Açılış sahnesi, harabe, isimsiz bir motel odasında, isimsiz bir şehir ve belirsiz bir zamanda geçmektedir. Deliliğin son safhasında bir kadın odanın bir köşesine sinmiş dışarıda onu izleyen, dinleyen ve öldürmek isteyen birilerinin olduğunu düşünmektedir. Bu düşünce adeta bir saplantıya dönüşmüştür. Odanın bütün duvarları gazetelerin cinayet haberlerinin kupürleriyle kaplıdır. Beş yüz sayfadan oluşan beş yüz tane günlüğü vardır ve bu günlüklere başından geçen, kendine göre kötü olayları not almaktadır. Kadının paranoyaklığı o kadar üst seviyededir ki günlükte garsonun yemeğine tuz yerine arsenik koyduğunu düşünür, ellerini sürekli dezenfekte etmektedir. Peşindeki kişileriyse devletin gizli güçleri olduğunu düşünmektedir.

Filmde ana karakteri Toya Ivey oynamıştır. Fakat şiirde ana karakter çoğu kişi tarafından bir erkek olarak düşünülmüştür. Bu sebeple şiiri daha önceden okuyanlar için filmi izlediklerinde ana karakterin bir kadın olduğunu görmek şaşırtıcı olabilir.

Korku Sitesi için yazdığım yazıdır.

Link:

Bu yıl 29. düzenlenecek olan İstanbul Film Festivali 3-18 Nisan arasında buluşuyor izleyiciyle. Festival programı 9 Mart salı akşamı açıklanıyor. Bu yıl 29. Uluslararası İstanbul Film Festivali Altın Lale Ulusal Yarışma Jüri başkanlığını Yeşim Ustaoğlu yapıyor.

İstanbul Film Festivali geçtiğimiz yıl olduğu gibi bu yılda öncelikle okullarda başlıyor. Geçtiğimiz yıl festivalde de gösterilmiş olan Sunshine Cleaning isimli film İstanbul’da 15 üniversite ve 3 lisede gösterilecek. Gösterimler ile ilgili ayrıntılı bilgiye şuradan ulaşabilirsiniz.

ilgili yazılar

• 27. İstanbul Film Festivali (1)
• Küçük Sinemacılardan Büyük Filmler Yarışması 2008 (1)
• 2. El Kısa Film Festivali 3 (3)
• afiş yarışması (4)
• John Malkovich İstanbul’a Geliyor (1)

bu yazı widfara tarafından sinepil.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: festival, istanbul film festivali, yarışma, yeşim ustaoğlu, altın lale, sunshine cleaning, istanbul avrupa kültür başkenti 2010

Türkiye ile Almanya arasındaki birçok Avrupa ülkesinden çok daha eskiye dayanan ve yadsınamayacak kadar güçlü bir işbirliği var. Ne de olsa “Alman yenilince biz de yenik sayıldık” daha ilkokul sıralarında Birinci Dünya Savaşı’nın naif bir sunumunu yapan tarih derslerindeki sonuç buydu. Almanya’nın İkinci Dünya Savaşı’ndan büyük bir yenilgi ile çıkması ülkenin demografik yapısını olumsuz yönde etkilemişti. Almanya genç nüfusunun büyük bir kısmını bu savaşta kaybetmişti. 60’lı yılların başında Almanya’nın gerçekleştirdiği Türk işçi alımı iki toplum arasındaki ilişkiler için yeni bir çığır açmıştı. Almanya’ya göç eden aileler bugün aralarında İsmail YK’dan Fatih Akın’a kadar ilginç bir kültürel çeşitlilik içeren kuşaklar ortaya çıkmasını sağladılar. Zaman zaman ırkçı eylemlerin hedefi olan Türkler bugün Alman siyasetinde söz sahibi oldular. İki toplumun birbirine bakışı zaman içinde olgunlaştı ve yeniden şekillendi. “İSTANBUL – Meeting of Souls” belgeseli bu değişen bakış açısının belki de son ürünü. Augsburg’lu bir genç olan (henüz 23 yaşında) Michael Hehl’in yönettiği belgesel oldukça yalın ve oryantalist olmayan bir bakış açısı ile İstanbul’u farklı bir bakış açısı ile ele alıyor. Belgesel büyük bir ihtimalle ülkemizde gösterime girmeyecek. Ama yönetmen katıldığı festivaller ve gerçekleştirdiği özel gösterimlerle filmini daha çok seyirciye ulaştırmayı planlıyor. Michael Hehl ile kendisi ve belgeseli üzerine konuştuk.

Michael Hehl

Seni yönetmen olmaya iten neydi?

Film, çocukluk yıllarımdan bu yana ilgimi çeken bir konu olmuştur. Yani bu benim için bir bakıma hareketli resimlere olan sevgi, öteki bakıma resimlerle insanları heyecana sürükleyecek bir öykü yaratmaya provoke edilmek. Birde çekilmiş olan resimlerin sonuçta uyumsuz olmaları korkusuna karşı süregelen mücadele eklenebilir. Film çekmek, yaşamı bir parabol olarak eklemeye benzer. Benim için iyi bir film, iyi bir rock müzik parçasına benzer: parçanın akortları birbirine öylesine uymalı ki, dinleyicinin duygusal seviyesine inilebilinsin. Film çekiminde ise öykü, resimler ve özellikle oyuncuların sergilediği oyun birbirlerine öylesine uymalılar ki, seyirci etkilensin. Beni filme bağlayan en önemli nokta da, oyuncularla beraber çalışmak, çünkü onlar filmin kalbini oluşturuyorlar ve seyircilerin onların aksiyon ve gösterilerine inanabilmeleri gerekiyor. Bütün bunları oluşturmak ve ortak bir çalışma haline getirmek beni her defasında tekrar heyecanlandırıyor.

devamını oku »

ilgili yazılar

• 3. Kısadan Hisse Kısa Film Günleri (1)
• Michael Moore’dan yeni bir aşk (1)
• 1. Uluslararası Antakya Çevre Belgeselleri Fest… (0)
• 12. İstanbul Uluslararası Sinema – Tarih Buluşması (0)
• İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Sinema, Be… (0)
• Belgesel Film Gösterimleri (0)

bu yazı ashg tarafından sinepil.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: belgesel, haber, röportaj, meeting of souls, michael hehl, istanbul meeting of souls

Ken Loach son filmi Looking For Eric‘le Simon Kuper’in “Futbol asla sadece futbol değildir” sözünü beyaz perdede sergiliyor. Film ne basit bir futbol filmi, ne de yüzeysel şekilde futboldan bahseden bir film.
Filmimizin baş karakteri olan Eric Bishop koyu Manchester United taraftarı bir postacıdır. Ancak diğer işçi arkadaşlarıyla beraber, Manchester United maç biletlerine paraları yetmediği için şehrin alternatif takımının maçlarına giderler. Takım yönetimini ve kalbur üstü taraftarlarını endüstriyelleşme nedeniyle eleştirirler. Eric bu endüstriyelleşmeyi evinin içine kadar hisseder. Çünkü ülkemizdekine benzer bir şekilde tribünlere tüneyen, endüstriyel tribünlerin baş aktörleri mafyatik kişiler Bishop’un oğluna zorla silah emanet ederler, oğlu da silahı evde saklar.
Diğer yandan büyük sıkıntılar yaşadığı eski eşiyle yeniden temas kurmaya çalışan Eric, oğlunun yarattığı sorunlar nedeniyle bunda başarılı olamayınca bulanımlar yaşar. Bu bunalımlı dönemlerinde, esrarın da yardımıyla yanında posteri duvarını süsyelen efsane futbolcu Eric Cantona’yı bulur. Feylesof futbolcu Cantona Bishop’a özlü sözler eşliğinde yardımcı olmaya çalışır.

devamını oku »

ilgili yazılar

• Yönetmenlerin Bilinmeyen Yönleri (9)
• “Prince of Persia: Sands of Time” 2009′da geliyor! (16)
• Rob Zombie’s Tyrannosaurus Rex (2009) (2)
• “Şirinler” beyazperdede; “The Smurfs” (17)
• Dragonball (2009) (4)
• X-Men: First Class (2010) (2)
• Melekler ve Şeytanlar fragmanı yayınlandı (14)
• My Bloody Valentine 3d (6)
• Changeling (Sahtekar), ocak 2009′da gösterimde… (27)

bu yazı piquetero tarafından sinepil.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: film, 2009, eric cantona, ken loach, looking for eric

Adanalı sinemacı Ayhan Sonyürek‘in yazıp, yönetmenliğini yaptığı sinema filmi “Unutulmayanlar“, 2006 senesinde vizyona girdi. Filmde Altan Erkekli, Nevra Serezli, Haldun Dormen, Gökhan Mete, Cezmi Baskın, Göksel Arsoy, Bahri Beyat gibi isimler rol alıyor.
Türk Sineması’nın başarılı yönetmenlerinden biri olan Aziz, İstanbul’u terk etmiş, tam 30 sene boyunca tanıdıklarından uzak, yalnız bir hayat yaşamıştır. Aradan geçen 30 sene sonrasında kendinde İstanbul’a dönme cesareti bulan Aziz, film çekme niyetiyle geldiği şehirde eski arkadaşlarını arar. Seneler önce yedikleri ayrı gitmeyen bu arkadaşlardan her biri, kendi yoluna gitmiştir ve hepsini tekrar biraraya getirmek Aziz için oldukça zor olacaktır. Eski mahalleye dönen Aziz, arkadaşları bir yana, aşırı cinsel içerikli filmlerde oynadı diye terk ettiği eski sevgilisi Leyla ile de bir yüzleşme yaşayacaktır.

devamını oku »

ilgili yazılar

• Beynelmilel (2006) (9)
• Eve Dönüş (2006) (3)
• Kısık Ateşte 15 Dakika (2006) (7)
• Takva (2006) (2)
• Beyaz Melek (2007) (4)
• Dokuz (2002) (4)
• Gölgesizler (2009) (0)
• 120 (14)
• Babel (2006) (3)
• Tabutta Rövaşata (1996) (8)

bu yazı queennothing tarafından sinepil.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: film, türk sineması, drama, 2006, altan erkekli, bahri beyat, haldun dormen, cezmi baskın, nevra serezli, unutulmayanlar, göksel arsoy, gökhan mete